ما عاشق راحتی هستیم. ما عاشق تجهیزات تمرینی مدرن و پیشرفته هستیم. همینطور دفتر کاری که طرّاحی داخلی آن با چوب بلوط باشد؛ رختکن زیبا و مجهّز، حولههای نرم و پرزدار؛ و این موضوع، کمی شرمآور است؛ چراکه تجملگرایی یک عامل انگیزشی مخدّرگونه است. تجملگرایی به ذهن ناخودآگاه ما علامت میدهد که «تلاش کمتری انجام بده.» و در درون ما زمزمه میکند که «راحت باش. آنچه را که میخواستی، ساختهای».
مراکز پرورش نخبهها مکانهای مجلّلی نیستند؛ بلکه برخلاف تصوّر بسیاری ساده و بیتجمّل هستند. کمپهای مطرح موزیک، بهویژه آنها که کارایی بیشتری دارند، از اتاقهای کوچک و کابینهای بسیار ساده تشکیلشدهاند. باشگاه آبی بالتیمور شمالی که مایکل فیلیپس و چهار مدالآور المپیکی دیگر در آن پرورش یافتند، یک باشگاه ساده و تحت پوشش انجمن جوانان مسیحی آمریکاست. مدارسی که در جهان، دانشآموزان آنها بهترین عملکرد را دارند و همیشه در ارزیابیهای بینالمللی، رتبههای بالا را کسب میکنند که اغلب در فنلاند و کرهی جنوبی هستند، ظاهری چنان ساده دارند که گویی از دههی پنجاه تا کنون هیچ تغییری نکردهاند.
موضوع مهم در این نکتهی اخلاقی نیست؛ بلکه مربوط به سیستم عصبی میباشد. فضاهای ساده و بدون تجمّل به متمرکزشدن توجّه روی تمرین عمیق، کمک میکند. توسعهی مهارتها، تکرار کردن و سماجت در پیشرفت، وقتی این انتخاب به شما دادهشده که بین تجملگرایی و سادهگرایی، یکی را برگزینید، سادهگرایی را انتخاب نمایید، ذهن ناخودآگاه شما از شما تشکّر خواهد کرد.
