اکثر ما نسبت به اشتباهات، آلرژی و حساسیت داریم. وقتی مرتکب اشتباهی میشویم، غریزهی هرکدام از ما، ما را ترغیب میکند که از آن رو برگردانیم؛ فراموشش کنیم یا وانمود کنیم که اشتباهی رخ نداده است.
این خوب نیست؛ زیرا همانطور که دیدیم، اشتباهات، نقشهی راه ما برای پیشرفت هستند. مطالعات اسکن مغز، یک لحظهی حیاتی را آشکار ساخته است. ۲۵ درصد ثانیه بعد از اینکه یک اشتباه رخ میدهد که در این بازهی زمانی، مردم یکی از این سه کار را انجام میدهند: یا بهطور دقیق به آن اشتباه نگاه میکنند یا آن را فراموش میکنند و یا به دنبال بهانه یا مقصر میگردند. کسانی که توجّه عمیقتری به یک اشتباه میکنند، بهطور قابل توجّهی نسبت به دو گروه دیگر میآموزند.
عادت توجّه به اشتباهات خود و نگرش درست به آنها را پرورش دهید. چهره در هم نکشید و در خودتان فرونروید. چشمانتان را بر روی آن اشتباه نبندید. مستقیم به اشتباهات خود بنگرید و ببینید که واقعاً چه رخ داده است و از خود بپرسید که در گام بعدی باید چه کاری انجام دهم تا پیشرفت کنم. اشتباهات را جدی بگیرید؛ امّا هرگز رنجیدهخاطر نشوید و آن را به خود نگیرید.
