والیبال ساحلی

والیبال ساحلی در زمینی که از شن یا ماسه‏ی نرم پوشیده شده بازی می‌شود و علاوه بر این تفاوتهای دیگری هم با والیبال سالنی دارد. در این بازی خط مرکزی، و منطقه‏ی جلو و عقب وجود ندارد و تا وقتی که بازیکنان مزاحم بازی حریف نشوند می‌توانند از آن عبور کنند. به دلیل فضای مفرح و نشاط‌آور آن، امروزه والیبال ساحلی به یکی از پربیننده‌ترین ورزش‌های جهان تبدیل شده است و بازیکنان برتر در تورهای بین المللی از درآمد بالایی برخوردارند. توپ رسمی در این بازی کمی بزرگتر از توپ والیبال سالنی است و معمولاًتوپ را کمتر باد می کنند تا فشار داخلی آن کمتر باشد. این کار میزان تأثیر باد بر مسیر حرکت توپ را کاهش می‌دهد.

در والیبال ساحلی هر تیم از ۲ بازیکن تشکیل می‌شود و تعویض نیز مجاز نمی‌باشد. در هنگام مسابقه نیز تیم‌ها نمی‌توانند از مربی استفاده کنند. والیبال ساحلی در ۳ ست برگزار می‌شود و هر تیمی که ۲ ست را پیروز شود، برنده بازی خواهد بود. امتیاز نهایی در ۲ ست اول ۲۱ می‌باشد و تیمی پیروز خواهد بود که علاوه بر کسب امتیاز نهایی حد اقل ۲ امتیاز نیز از حریف خود بالاتر باشد، وگرنه بازی تا جایی که این اختلاف ۲ امتیازی حاصل شود ادامه می‌یابد. سیستم امتیازات نیز به صورت رالی می‌باشد. اگر دو تیم در شمارش ست‌ها ۱-۱ برابر شدند و بازی به ست سوم کشیده شد، در این ست امتیاز نهایی ۱۵ می‌باشد. به منظور برابری درمقابل شرایط جوی، مانند جهت باد و نور خورشید، بعد از هر ۷ رالی، تیم‌ها زمین هایشان را با هم عوض می‌کنند. در ست نهایی این تعویض بعد از هر ۵ رالی صورت می‌گیرد.

در والیبال ساحلی، برخلاف والیبال سالنی تماس با توپ در دفاع روی تور جزو ۳ تماس مجاز تیم محسوب می شود ( ممکن است در آینده این قانون عوض شود و مانند والیبال سالنی، تماس با توپ در دفاع روی تور جزو ۳ تماس مجاز تیم محسوب نگردد.)، و در ضمن مدافعی که توپ با او تماس داشته می‌تواند ضربه‏ی دوم را نیز به توپ بزند. در سطوح بالا معمولاً دو بازیکن در سیستم دفاعی کاملاً تخصصی عمل می‌کنند، یعنی یک بازیکن همیشه در دفاع روی تور شرکت می‌کند
( بعد از زدن سرویس نیز به سرعت حرکت کرده و در دفاع روی شرکت می‏کند.) و بازیکن دیگر همیشه در توپگیری حضور می‌یابد. در زمان دریافت سرویس و حمله نیز بعضی بازیکنان همیشه در سمت راست بازی می‏کنند و بعضی همیشه در سمت چپ.