ساختار تیم و پستهای تخصصی در والیبال
تیم از یک پاسور، یک بازیکن که توانایی حمله از پشت خط ۳ متر را دارد و مهاجمی ماهر میباشد در قطر پاسور؛ دو مدافع میانی که در خط عقب معمولاً لیبرو جایگزین آنها میشود و دو دریافت کننده – مهاجم که بازیکنان کناری هم نامیده میشوند و یک لیبرو تشکیل شده است.
توجه به این نکته بسیار جالب است که بازیکنان در پستهای مختلف با توجه به وظایفی که در طول بازی برای آنها تعریف می شود باید دارای ویژگیهای فیزیکی و جسمانی، و مهارتهای تکنیکی و روانی و ذهنی خاصی باشند.
پاسور
پاسور از جمله مهمترین بازیکنان تیم میباشد که حمله را طرحریزی و هماهنگ میکند. مهمترین ویژگی او رهبر و سازمان دهنده بودن است. او باید درک خوبی از بازی داشته باشد و پاسها را دقیق ارسال کند. امروزه بازیکنانی با قد ۱۹۰ سانتیمتر تا بیش از ۲ متر در این پست دیده میشوند. بسیاری از پاسورهای بزرگ از گذشته تاکنون، مثل نیکولا گربیچ (۲ متر)، لویی بال( ۲ متر)، جیانلی ( ۲ متر)، رزنده ( ۱۹۰ سانتیمتر)، تراویتسا ( ۲ متر)، تونیوتی (۱۸۳ سانتیمتر)، سعید معروف (۱۸۹ سانتیمتر)، کریستنسون ( ۱۹۸ سانتیمتر)، لوسیانو دچکو ( ۱۹۱ سانتیمتر)، گرزگورز لوماکس (۱۸۷ سانتیمتر)، سرگئی گرانکین (۱۹۵ سانتیمتر) نشان دادهاند که یک قانون و شرایط عمومی و فراگیر در پاسوری وجود ندارد، و شرایط قدی خیلی فاکتور تعیین کنندهای نیست؛ هرچند پاسورهایی با شرایط قدی بلندتر میتوانند کمک بیشتری به سیستم دفاعی تیم بکنند و احتمالاً استفاده از پاسورهای با قد بالای ۱۹۵ سانتی متر در آینده فراگیر خواهد شد.
پاسور باید بیاموزد که چطور پاس مناسب برای هر مهاجم را ارسال کند و آنها را مطابق با شرایط مختلف بازی انتخاب نماید. اما به منظور توسعه ویژگیهای تکنیکی، فیزیکی و جسمانی و رسیدن به مراحل پیشرفته بازی، پاسورها باید برنامه تدافعی تیم حریف را زیر نظر قرار دهند و بیاموزند که با توجه به دفاع روی تور و دفاع عقب زمین حریف چگونه پاس دهند. در طول مسابقه آنها باید از همه موقعیت ها استفاده کنند و در برابر موقعیتهای مختلف واکنش مناسب نشان دهند و این کار با استفاده متناوب از حملات سرعتی یا حمله به وسیله بازیکنان کناری و یا حمله pipe انجام میشود. وظیفه اول پاسور ارسال پاس دقیق و متناسب با تواناییهای هر مهاجم از نقاط مختلف زمین میباشد و وظیفه بعدی او فریب مدافعان تیم مقابل است. پاسور باید از سرعت بالایی در جابجایی و استقامت در سرعت برخوردار باشد. پاسور باید از تمرکز، جنگندگی، اعتماد به نفس و آرامش روانی بالایی برخوردار باشد و آنالیز و پیشبینی عملکرد او برای مربی و بازیکنان تیم حریف دشوار باشد، به ویژه در امتیازات حساس و تعیین کننده. علاوه بر این او باید در تکنیکهای امتیازآور دفاع روی تور و سرویس نیز از مهارت خوبی برخوردار باشد.
وظیفه پاسور جایگزین: در بسیاری از شرایط میتوان از پاسور جایگزین استفاده مؤثری کرد. شیوه متفاوت پاسور جایگزین میتواند به سرعت رویکرد و شرایط روانی بازیکنان تیم خودی و تیم حریف را تغییر دهد ( بهتر کند یا بدتر کند). بازی بدون پاسور اصلی، صرف نظر از سطح توانایی ومهارت پاسور جایگزین میتواند کل شرایط یک تیم را عوض کند. بعضی وقتها استفاده از پاسور جایگزین به مربی اجازه میدهد که اطلاعاتی را به پاسور آغازکننده بدهد و یا از او اطلاعاتی دریافت کند، همین طور به پاسور آغاز کننده فرصتی برای استراحت جسمی و ذهنی داده میشود.
یک پاسور جایگزین آماده میتواند تاکتیکهای حمله را اصلاح یا دوباره سازماندهی کند و یا برنامه بازی را تقویت نماید. اغلب ارسال یک یا دو پاس مناسب برای مهاجمان کلیدی تیم میتواند شروع خوبی برای رسیدن به این هدف باشد. ورود به بازی از روی نیمکت ذخیرهها، که معمولاً در شرایط پرفشار صورت میگیرد، میتواند از نظر ذهنی برای پاسور جایگزین بسیار پرچالش باشد. او معمولاً باید با ارسالهای مطمئن و ساده کار خود را آغاز کند و سپس به ارسال پاسهای با ریسک بیشتر بپردازد. داشتن یک پاسور جایگزین خوب گزینههای تاکتیکی مربی را افزایش میدهد. درست است که یک پاسور آماده و خوب باید برای همهی شرایط و موقعیتها آماده باشد، اما مربی نباید از پاسور جایگزین در شرایط ناآشنا برای او استفاده کند مگر اینکه قبلاً در بازیهای تمرینی، او این شرایط را تجربه کرده باشد. مربی باید در تحلیل واکنشهای پاسور در زمان ورود یا خروج از زمین تجربه کافی داشته باشد تا شناخت بهتری از او پیدا کند.
اهمیت پاسور جایگزین در زمان مصدومیت، بیماری و یا غیبت پاسور اصلی خود را نشان میدهد؛ حالتهایی که بسیاری از تیمهای بزرگ از آن ضربه خوردهاند. یک مربی باید با پرورش یک پاسور جایگزین که پتانسیل تبدیل شدن به یک پاسور اصلی را دارد، آینده تیم را نیز مورد توجه قرار دهد. این موضوع در تیمهای ملی از اهمیت بالایی برخوردار است.
- پاسور باید خیلی زود به سمت توپ دریافت شده حرکت کند، زودتر از توپ به محل برسد، توقف کند و منتظر توپ بماند، شرایط را بررسی کند و پاس مناسب و دقیقی برای مهاجم ارسال کند و این کار را در طول بازی به شکل با ثبات انجام دهد.
- پاس ارسالی تا جای ممکن باید سریع و کم قوس باشد، نه اینکه کوتاه باشد.
- به بازی سرعت دهید اما با عجله بازی نکنید ( عجله کردن به معنی عدم دقت و هماهنگی است، که منجر به از بین رفتن اعتماد بین پاسور و مهاجمان میشود).
- تا جای ممکن پاسها با پرش و از بالاترین نقطه ارسال شوند.
بازیکن قطر پاسور ( مهاجم پشت خط زن)
بازیکن قطر پاسور بازیکنی است که در سه چرخش از منطقه ۱ و دو چرخش از منطقه ۲ حمله میکند بنابراین باید توانایی بالایی در حمله از سمت راست زمین و همینطور از پشت خط سه متر داشته باشد. او باید قدرتمند و خیلی قابل اطمینان باشد. هر چقدر سرعت او در حمله بیشتر باشد و پاس ارسالی برای او سریع و کم قوس باشد، آنگاه به دلیل باز شدن دفاع روی تور حریف کل سیستم تهاجمی تیم در شرایط بهتری قرار خواهد گرفت. معمولاً بازیکنان قطر پاسور در تیمهای سطح بالا از قدی حداقل ۲ متر برخوردارند
( ماکسیم میخایلوف: ۲۰۲ سانتی متر، مت اندرسون: ۲۰۲ سانتی متر، والاس دسوزا: ۱۹۸ سانتی متر، بارتوش کورک: ۲۰۵ سانتی متر، ایوان زایتسف: ۲۰۴ سانتیمتر، شهرام محمودی : ۱۹۸ سانتی متر، امیر غفور : ۲۰۲ سانتی متر، آنتونین روزیر : ۲۰۰ سانتیمتر، خوزه لوییس گونزالس : ۲۰۶ سانتیمتر، گاوین اشمیت : ۲۰۸ سانتیمتر، الکساندر آتاناسیویچ : ۲۰۰ سانتی متر ) و به نظر میرسد داشتن شرایط قدی و اندامی مناسب عاملی مهم در انتخاب بازیکن برای تخصصی شدن در این پست باشد. در والیبال زنان بسیاری از تیمهای سطح بالا مانند چین، کره جنوبی و تایلند بهترین دریافت کننده خود را که تنوع بالایی هم در حمله دارد در قطر پاسور قرار میدهند و او حضور فعالی در همه چرخشها در دریافت سرویس دارد و در حمله از پشت خط سه متر شرکت نمیکند. بازیکنان چپ دست از نظر بیومکانیکی در این پست دارای مزیت هستند. به خاطر ویژگیهای فیزیکی و جسمانی، بازیکنان قطر پاسور عموماً سرویس زنهای قهاری هم هستند، این موضوع را آمار FIVB نیز تأیید می کند. نقش این بازیکنان ممکن است که محدود به نظر آید اما نقشی اساسی در تثبیت و موازنهی حمله تیم دارند. علاوه بر ثبات و اثر بخشی بالا در حمله و حفظ قدرت ذهنی و تمرکز در طول بازی، بازیکن قطر پاسور باید از توانایی بالایی در توپگیری و دفاع روی تور برخوردار باشد. ضمن اینکه با توجه به سرعت بالای سرویسها و ضرورت بیشتر استفاده از استراتژی دریافت سرویس چهار نفره،
در پرورش بازیکن پشت خط زن باید مهارت او در دریافت سرویس را نیز پرورش داد.
اما عملکرد بازیکن قطر پاسور در بازی باید چگونه باشد؟ ۶% خطا در حمله، ۱۰% حمله منتهی به دفاع مستقیم حریف، ۴۸% حمله منجر به امتیاز مستقیم، یعنی اثر بخشی ۳۲% ؛همچنین ۲۳% دفاع روی تور منجر به امتیاز، ۵/۱ توپگیری با ارسال مناسب در هر ست، ۱۰% امتیاز مستقیم سرویس در مقابل ۲۰% خطا در سرویس؛ میانگین عملکرد مهاجمان پشت خط زن در والیبال پیشرفته میباشد.
دریافت کننده مهاجم
دریافت کننده – مهاجم پس از پاسور مهمترین بازیکن تیم میباشد. آنها محور اصلی کار تیم می باشند چرا که باعث ایجاد ثبات در دریافت سرویس و حملهی تیم میشوند. از آنجا که تیم نیاز دائمی به آنها دارد باید همواره در طول رالی تمرکز خود راحفظ کنند. تمرکز، قدرت، چالاکی، سرعت عکسالعمل و جنگندگی به منظور دستیابی به همه توپها در منطقه ۶ و یا ۵ در زمان توپگیری از خصوصیات این بازیکنان میباشد. آنها بازیکنان با تکنیکی هستند که دارای تنوع زیاد در حمله میباشند و هر زمانی که در خط جلو هستند، حملاتی سریع را از منطقه ۴ انجام میدهند ( یکی از دریافت کننده مهاجمان تیم در یک چرخش در حمله پس از دریافت سرویس از منطقه ۲ حمله میکند) و زمانی که در خط عقب قرار دارند از منطقه ۶ در حمله شرکت میکنند. بسیاری از تیمها روش بازی خود را با استفاده از چنین حملهای که از پشت خط ۳ متر انجام میشود کامل میکنند. چنین حمله ای که PiPe نامیده میشود با حملهای که بازیکن قطر پاسور از منطقه ۱ انجام میدهد کاملاً متفاوت است؛ این حمله دارای جنبه غافلگیرکننده بالایی است و پاس ارسالی ارتفاعی حدود ۱ متر دارد و معمولاً به صورت ترکیبی با مهاجم سرعتی ارسال میشود. به خاطر نقش ترکیبی و چند وجهی این بازیکنان، آنها در دریافت اول، دفاع داخل میدان، دفاع روی تور و حمله دارای مهارتهای برجستهای هستند و درکنار پاسور قابلیت بالایی در رهبری و سازماندهی تیم و همینطور هوش بالایی در تحلیل و درک شرایط بازی دارند.
مهارت مهمی که دریافت کننده – مهاجمان باید داشته باشند و در سالهای بعد اهمیت آن بیشتر هم خواهد شد، توانایی عملکرد مناسب روی پاسهای بلند ارسالی از میانه یا انتهای زمین میباشد که در بسیاری موارد توسط بازیکن غیر پاسور ارسال میشود. زدن ضربات متنوع از نظر سرعت و جهت، و استفاده از دست مدافعان برای کسب امتیاز و همینطور خطای پایین، مواردی هستند که در عملکرد روی این پاسها باید مد نظر قرار گیرند.
در حال حاضر بیشتر دریافت کننده مهاجمان سطح بالا در تیمهای پیشرفته از قدی حدوداً بین ۱۹۵ تا ۲۰۰ سانتی متر برخوردارند اما به نظر میرسد تا چند سال آینده این میزان به ۲۰۰ تا ۲۰۵ سانتی متر افزایش یابد؛ عثمانی خوانتورنو : ۲۰۰ سانتی متر، اروین نگاپت: ۱۹۴ سانتی متر، ایوان زایتسف : ۲۰۴ سانتیمتر، فاکوندو کونته : ۱۹۷ سانتی متر، تایلور ساندر : ۱۹۶ سانتی متر، آرون راسل: ۲۰۵ سانتیمتر، مایکل کوبیاک: ۱۹۱ سانتیمتر، کیوین تیلیه : ۲۰۰ سانتی متر، ریکاردو لوکارلی : ۱۹۵ سانتی متر، میلاد عبادی پور : ۱۹۶ سانتیمتر، سرگئی تتیوخین : ۱۹۷ سانتی متر، جواد معنوی نژاد : ۲۰۰ سانتی متر، مارکو ایوویچ: ۱۹۴ سانتی متر، مجتبی میرزا جانپور: ۲۰۵ سانتی متر.
اما عملکرد دریافت کننده – مهاجم از نظر آماری باید چگونه باشد؟ ۳۳% دریافت اول عالی، ۲۵% دریافت اول خوب و ۵/۰% خطا، میانگین عملکرد دریافت کننده- مهاجمان در والیبال پیشرفته می باشد. اما در حمله؛ ۵% خطا، ۱۰% حمله ی منجر به دفاع مستقیم حریف، ۴۷% حمله ی منجر به امتیاز مستقیم، یعنی ۳۲% اثربخشی در حمله؛ ۱۸% دفاع منجر به امتیاز؛ ۵/۱ توپگیری با ارسال مناسب در هر ست، ۶% امتیاز مستقیم سرویس در مقابل ۱۶% خطا در سرویس؛ میانگین عملکرد دریافت کننده- مهاجمان در والیبال پیشرفته می باشد.
مدافع میانی
مدافع میانی دفاع روی تور را استوار میکند، همینطور با حرکت قدرتمند برای حمله سرعتی به مدافع میانی حریف فشار وارد میآورد که برای انجام دفاع روی تور با او جهش کند. نقش او از توسعه و تکامل بازی والیبال که سریع تر شده است پیروی میکند. چون در والیبال پیشرفته به طور میانگین فقط حدود ۶۰% دریافتهای اول طوری است که مدافع (مهاجم) میانی جزو گزینههای حمله خواهد بود ولی از سوی دیگر در تمام گزینههای حمله تیم حریف، او وظیفه دفاع روی تور را بر عهده دارد، تواناییهای بازیکنی در این پست باید در دفاع روی تور بیشتر از حمله باشد. اما در والیبال زنان به دلیل تعداد زیاد رفت و برگشت توپ در هر رالی، و اثربخشی بالای حملات سرعتی در کسب امتیاز، نیاز است که مهاجمان سرعتی توانایی بالایی در حمله به ویژه آبشار لنگ داشته باشند. فراتر از همه اینها او باید از توانایی بالایی در درک شرایط بازی به منظور پیشبینی تاکتیک و مسیر حمله در شرایط مختلف بازی در تیم حریف داشته باشد تا بتواند تصمیمگیری درستی در انجام دفاع روی تور منجر به امتیاز، و یا کمک به سیستم توپگیری با کاهش سرعت آبشار ورودی به زمین تیم خودی ( دفاع روی تور نرم) داشته باشد.
برای بازی مؤثر در این پست ضروری است که علاوه بر سرعت و قدرت بازی خوانی، نحوه عملکرد پاسور و بازیکن میانی حریف را نیز به خوبی بشناسید و چه در حمله و چه در دفاع روی تور از آنها پیشی بگیرید. بازیکن میانی زمانی که در خط عقب حضور می یابد لیبرو جایگزینش می شود، اما چون او بعد از زدن سرویس باید در زمین باقی بماند و در توپگیری حضور داشته باشد نباید از تمرین روی تکنیکهای توپگیری غفلت کند. علاوه بر این، در حملات برگشتی ارسال پاس در زمانی که ارسال اول نزدیک تور است و پاسور تیم توپ را ارسال کرده و یا امکان ارسال پاس را ندارد، بر عهده مدافع میانی میباشد. بنابراین او باید تمرین زیادی در ارسال پاس مناسب برای مهاجمان کناری انجام دهد.
از نظر شرایط قدی در حال حاضر بیشتر مدافعان میانی سطح بالای دنیا از قدی بین ۲۰۵ تا ۲۱۰ سانتیمتر برخوردارند؛ هر چند به نظر میرسد در چند سال آینده این میزان به ۲۱۰ تا ۲۱۵ افزایش یابد. اما فراموش نکنیم که علاوه بر قد و مناسب، سرعت (سرعت جابه جایی در دفاع و حمله، و سرعت دست در ضربه زدن به توپ)، چابکی و هماهنگی از دیگر ویژگیهای ضروری برای این پست هستند. شرایط قدی چند مدافع میانی سطح بالا: محمد موسوی : ۲۰۳ سانتیمتر، سباستین سوله: ۲۰۰ سانتی متر، لوکاس ساتکمپ : ۲۰۹ سانتی متر، ماتئووس بینیک : ۲۱۰ سانی متر، پیوتر نواکووسکی: ۲۰۵ سانتیمتر، کوین لروکس: ۲۰۹ سانتیمتر، نیکولاس لگوف: ۲۰۶ سانتیمتر، امانوئل بیرارلی : ۲۰۲ سانتیمتر، موزرسکی: ۲۱۷ سانتیمتر، متئو پیانو: ۲۰۸ سانتیمتر، الکساندر ولکوف: ۲۱۰ سانتیمتر، آرتم ولویچ : ۲۰۸ سانتیمتر، دیوید لی : ۲۰۳ سانتی متر، ماکسول هولت : ۲۰۵ سانتیمتر.
اما عملکرد مهاجم (مدافع) میانی در حمله چگونه باید باشد؟ میانگین عملکرد مهاجمان سرعتی در والیبال پیشرفته این چنین است: ۸% خطا در حمله، ۶% حمله منجر به دفاع مستقیم حریف، ۶۰% حمله منجر به امتیاز مستقیم؛ یعنی اثربخشی ۴۶% در حمله؛ و در دفاع روی تور نیز ۲۱% دفاع روی تور منجر به امتیاز. ۶% امتیاز مستقیم سرویس در مقابل ۲۳% خطا در سرویس، و ۵/۰ توپگیری با ارسال مناسب در هر ست.
لیبـرو
اکنون لیبرو رکنی تعیین کننده و ضروری برای تیم شده است. او باید در دریافت سرویس ( به ویژه دریافت سرویس با ساعد؛ چون در این صورت میتواند فضای بیشتری از زمین را پوشش دهد و به دیگر دریافت کنندههای تیم هم کمک کند)، توپگیری، ارسال پاس، مدیریت دریافت کنندهها و توپگیرها و کمک به دریافت کنندهی ضعیفتر، پوشش مهاجم، جسارت و نترس بودن، و حفظ سطح نشاط و جنگندگی تیم از مهارت بالایی برخوردار باشد. او باید دریافت سرویس و توپگیری تیم را هماهنگ و با ثبات کند، در حالیکه در دفاع روی تور این وظیفه بر عهده مدافع میانی میباشد. همکاری بین لیبرو و مدافعان ( به ویژه مدافع میانی) رابطه و هماهنگی بین دفاع روی تور و دفاع داخل زمین را کارآمد تر میکند. بعضی از تیمها هنوز به همه مزایای استفاده از لیبرو پی نبرده اند و فقط از او به عنوان بهترین دریافت کننده تیم سود میبرند. بهترین لیبروهای دنیا علاوه بر اینکه از چابکی، چالاکی و سرعت عکسالعمل و جسارت بالایی برخوردارند به عنوان رهبر بازیکنان عقب زمین و دریافت کننده عمل میکنند. در مواجهه با سرویسهای موجی یا پرشی آرام، لیبرو تا حد امکان دریافت کننده- مهاجمان را پوشش میدهد تا آنها با قدرت بیشتری در حمله از خط جلو یا عقب(PIPE) حضور یابند.
لیبرو ۴ چرخش در دفاع داخل میدان و ۶ چرخش در دریافت اول حضور دارد. ولی از آنجا که در والیبال نوین ۳۶% از حملات تبدیل به توپ برگشتی میشود او باید علاوه بر مشارکت پویا و فعال در دریافت اول؛ در توپگیری، پوشش مهاجم و ارسال پاسهای دقیق نیز از مهارت بالایی برخوردار باشد.
مهارت مهم دیگری که یک لیبرو باید داشته باشد و در آینده اهمیت آن بیشتر هم خواهد شد، توانایی ارسال پاس مناسب از همه مناطق زمین برای مهاجمان کناری میباشد. هر چقدر مهارت لیبرو در این کار بیشتر شود میتواند پاسهای سریعتر و فریبنده هم ارسال کند که نیاز به تکرار زیاد دارد. در آینده توانایی ارسال پاسهای سریع برای مهاجمان، هم با ساعد و هم با پنجه، مهارتی عادی و رایج برای همهی لیبروهای سطح بالا خواهد بود؛ حتی ارسال پاسهای سرعتی و ترکیبی توسط لیبرو نیز ممکن است رایج شود.
موضوع مهم دربارهی لیبرو این است که او موقعیت کسب امتیاز را در طول بازی ندارد، اما ممکن است اشتباهاتی را مرتکب شود که باعث از دست دادن امتیاز شود و یا تیم را در موقعیت نامناسبی قرار دهد، در نتیجه باید از قدرت ذهنی، ثبات روانی و جنگندگی بالایی برخوردار باشد؛ و البته نیازمند حمایت مربیان نیز میباشد، که توجه به این موارد موضوعی مهم در پرورش لیبروهای سطح بالا میباشد.
هوبرت هنو (یکی از بهترین لیبروهای جهان)می گوید: “به عنوان لیبرو باید لذت خود را در توپگیری و ارسال اول بیابید و خود را با لذت فراوان مهاجمی که با یک حملهی قدرتمند توپ ارسالی شما را به امتیاز تبدیل کرده شریک بدانید.”
شرایط قدی لیبروهای تیمهای سطح بالا بسیار متفاوت است؛ فرهاد ظریف: ۱۶۵ سانتیمتر، مهدی مرندی: ۱۷۲ سانتیمتر، سرجیو سانتوس: ۱۸۴ سانتیمتر، جنیا گربنیکف: ۱۸۸ سانتیمتر، پاول زاتورسکی: ۱۸۴ سانتیمتر، اریک شوجی: ۱۸۳ سانتیمتر، نیکولا راسیچ: ۱۹۲ سانتیمتر. سالواتوره روسینی: ۱۸۵ سانتیمتر، هوبرت هنو: ۱۸۸ سانتیمتر، الکسی وربوف : ۱۸۳ سانتیمتر. همانطور که مشاهده میکنید، شرایط قدی لیبروها دامنهی وسیعی دارد ولی اغلب بین ۱۸۰ تا ۱۹۰ سانتیمتر است. در هر صورت آنچه که در انتخاب لیبرو مهم است شرایط قدی نیست بلکه چابکی، چالاکی، مهارتهای تکنیکی، قدرت بازیخوانی و قابلیتهای ذهنی و روانی هستند. فراموش نکنیم که در بسیاری از مسابقات ملی و بینالمللی تیمها میتوانند از دو لیبرو در ترکیب خود استفاده کنند، در نتیجه شرایط برای بازیکنان کوتاه قد نیز فراهم است تا به سطوح بالای بین المللی برسند، و نباید نونهالان و نوجوانان را به دلیل کوتاهی قد از والیبال دور کرد. والیبال فقط ورزش افراد قد بلند نیست، بسیاری از افراد کوتاه قد میتوانند در پست لیبرو تخصصی شوند و بسیاری از افراد با قد متوسط هم می توانند در پست پاسور به فعالیت خود ادامه دهند.اما عملکرد لیبرو از نظر آماری چگونه باید باشد؟ ۳۵% دریافت اول عالی، ۲۵% دریافت اول خوب و ۷/۰% خطا در دریافت اول، و ۳ توپگیری با ارسال مناسب در هر ست، میانگین آماری عملکرد لیبروها در والیبال پیشرفته می باشد.
